I bi-ne Burebueb (Fritz Hofer)

Aus Bueb ha ni vüu Liedli gsunge u ou mängs Jützi gno derzue. Bi gärn vom Heustock abegsprunge u ha ou gha mi liebschti Chueh. Doch isch die Zyt scho lang verbi, wo ni e Burebueb bi gsi. Doch isch die Zyt scho lang verbi, wo ni e chline Burebueb bi gsi.

Bi gli druf us dr Heimat gange, ha lehre ässe ds frömde Brot. Gar mängisch hani e chli planget u zrügg dänkt no a Ätti’s Wort. Was du ou machsch vergiss es nie, dass du e Burebueb bisch gsi. Was du ou machsch vergiss es nie, dass du e junge Burebueb bisch gsi.

Jetz stohni dusse fescht im Läbe, ha bis zur Stung no Arbeit gnue. U gohni Hei zu mine Liebe gspür i e ganz e töifi Rueh. De weiss i schön isch Zyt doch gsi, wo ni e Burebueb bis gsi. De weiss i schön isch Zyt doch gsi, woni e frohe Burebueb bi gsi.

I de Stilli vo de Natur (Frowin Nef)

I hocke ufem Schattebänkli, lose do u dert chli zue. S’Wasser ruscht, lue ou das Finkli, macht mit bim Übermüetig tue. D’Ching die gniesse s’erschte Bad, dr Summer isch für üs parat. D’Ching die gniesse s’erschte Bad, dr Summer isch für üs parat.

Jetzt flüge mir grad no um d’Ohre, Schmätterlinge wüud u froh. Die Farbe wo’s tüe zeige, zwingt mi doch zum bliebe stoh. Aues duftet saftig nöi, wie das vom Buur früsch gmäihte Heu. Aues duftet saftig nöi, wie das vom Buur früsch gmäihte Heu.

I chönnt no lang do zue verwyle, luege was d’Natur aus macht. D’Rueh wott immer masch verliide, Seel u Geist jetz fröhlech lacht. Danke Herrgott für mis Land, oh lueg mi aa, i gib dr d’Hand. Danke Herrgott für mis Land, oh lueg mi aa, i gib dr d’Hand.

Im Fründeskreis (Klaus Rubin)

Letzte Änderung: 11. April, 2018