Wach uf u sing! (Paul Müller-Egger)

Jetz geit dr Meie wieder dür s’liebe Schwyzerland. Streut bunti Bluescht u Lieder is trüebe Ärdegwand. Het geschter nid e chliine Gloube no ringsum graui Wuuche gseh. Hüt göh mir unger grüene Loube u d’Sunne glänzt im blaue See.

So zwüsche Frost u Summer lit doch e eigni Zyt. Verschwunde isch dr Chummer, wär weiss, wär weiss wie wyt. Am Sunnerainli obe lache eim scho die erschte Chriesi a. Und schattehaub im Hingerschache gsehsch grad dr letschti Schnee vergoh.

Chum isch dr Winter gange steit scho dr Heuet do. Was luegsch so vou verlange am churze Meie no. Wach uf u sing es sich uf Ärde nid ewig schöni Meiezyt. Bis zfriede wenn’s im Goh u Wärde nach jedem Winter Rose git.



We d’Schwälbeli i Süde zie
(Adolf Stähli)

We d’Schwäubeli i Süde zieh, de tüecht es mi haut öpedie i möcht ou grad zwe Flügu ha u mit ne furt a d’Wermi go. I möcht ou grad zwe Flügu ha u mit ne furt a d’Wermi go.

Oh, Schwäubli nimm mi uf di Rügg u bring mi de im Früehlig zrügg. I finge drum im Läbe nie, es schöners Plätzli aus grad hie. I finge drum im Läbe nie, es schöners Plätzli aus grad hie.

U d’Winterzyt wo sträng isch gsi, die geit zum Glück ou mou verbie. Jetz bini froh bi ni no do, wo ni uf Heimatärde stoh. Jetz bini froh, bi ni no do, wo ni uf Heimatärde stoh.



Wengernalpjodel
(Robert Fellmann)




Wenn d’Matte grüene
(Emil Herzog)

Wenn d’Matte grüene wieder ume grüene, de zieht’s dr Senn de Bärge zue, mit sine Geissleni u Chüene, zum brune Hüttli ob dr Flueh. Scho lächlet über s’Täli d’Sunne, wie isch doch ou sis Härz so froh, dr Früehlig chunnt, jetz hei mir’s gwunne, bau chöi mir z’Aup, jo z’Aupe go.

Dört obe kennt me keini Sorge, vo Zank u Striit do weiss me nüt. Mir jutze eis scho früeh am Morge, hei üsi Fröid am Chüejerglüt. Los d’Amsle scho im Garte, d’Zytröseli si blüeje scho. Dr Ätti dä ma’s chum erwarte, o jo s’isch Zyt, bau chöi mir go.

Am Obe hockt me uf em Bänkli, u s’Müetti stimmt es Liedli a. Me luegt wie d’Gletschefirne lüüchte, wie schön isch’s sone Heimat z’ha. Es dunklet, d’Obeglogge lüte, dr Schatte schlicht a d’Föusewand, bhüet Gott mis Äupli u mis Hüttli, bhüet Gott mis liebe Schwyzerland.



Wenn’s im Ustig z’Alpe geit
(Adolf Stähli)

Wenn’s im Ustig z’Aupe geit, geit’s z’erscht i d’Meiesäss. Dört, wo’s gueti Chrüttli het gits ou dr beschti Chäs, gits ou dr beschti Chäs. Het öppe de es Chüejerbuebehärz no Längizyt, de isch vor Meieaup is Tau dr Wäg nid wyt.

Isch dr Summer z’grächtem do geits bis obe us. Schätzli bliebt elei im Tau mir si gar wyt vo Huus, mir si gar wyt vo Huus. Im Aupeland uf Bärg u Weid, uf Gletscher, Trift u Flueh, do finge d’Chüejerlüt gäng Luscht u Freude gnue.

Einisch geit ou d’Chüejerzyt uf üsem Bärg verbi und nach autem Äuplerbruuch muess no dr Teilet si, muess no dr Teilet si. Mir fühere üse Chäs is Tau u hingedri chunnt s’Veh, jo jo dr Chüejerstand dä darf sech no lo gseh.



Wie geit doch ou die Zyt vorby
(P. Müller-Egger)

Wie geit doch ou die Zyt verbie, bi aube e luschtige Sänger gsi u jetz e Maa im wysse Hoor, doch lüüchte über aui Johr, au Johr gäng no die schöne, schöne Stunge wo ni im Lied ha gfunge. Im Sunneland Erinnerung wird s’aute Härz doch wieder jung. Im Sunneland Erinnerung wird s’aute Härz doch wieder jung.

S’Schicksau nimmt jede, jede bi dr Hand u füehrt ne usem Jugendland. De chunnt die Zyt, wo’s heisse Bluet verruschet mit em Übermuet. Was gjutzet hesch und was d’hesch gsunge, das liede baud die Junge. S’Fürobebänkli wird jetz gli au Tag dis liebschte Plätzli si. S’Fürobebänkli wird jetz gli au Tag dis liebschte Plätzli si.

Du luegsch de öppe mängisch s’Tau dürab, wo d’härcho bisch am Wanderstab. Am Chrüzwäg unge, bsinnsch di no, hesch nümme gwüsst, wo häre goh. Hesch s’Wägli müehsam müesse sueche zum Obefriede ueche. Jetz bisch am Zieu u summisch lys is Oberot e auti Wys. Jetz bisch am Zieu u summisch lys is Oberot e auti Wys.




Wie doch d’Zyt vergeit
(Kurt Mumenthaler)

Hie hani vor vüune Johre, mängi schöni Stung vertröimt. Bi aus Statter z’Aupe gfahre, Blueme hei dr Wägrand gsöimt. Bi aus Statter z’Aupe gfahre, Blueme hei dr Wägrand gsöimt.

Hei mir ou nid grossi Ghäuter s’zieht üs glichwohu immer z’Bärg. Jo am ächte tröie Äupler griffe d’Wurzle töif i Härd. Jo am ächte tröie Äupler griffe d’Wurzle töif i Härd.

Ach wie isch doch aus vergange, hüt do hani Süuberhoor. Und ou mängisch chli s’Verlange, nach dr Zyt vor mängem Johr. Und ou mängisch chli s’Verlange, nach dr Zyt vor mängem Johr.




Wiehnachtsglogge
(Ernst Sommer)

D’Wäut isch müed vom viele Stryte, müed vo au däm bittre Leid. Doch wenn d’Wiehnachtsglogge lüte, gspürsch du Friede, gspürsch du Fröid, gspürsch du Friede, gspürsch du Fröid.

Gspürsch im Waud dä heilig Friede, rings um di die töifi Rueh. Und vom Städtli wyt dert nide, klinge d’Glogge zue dr ue, klinge d’Glogge zue dr ue.

S’dunklet früeh nach churze Tage i dr stüue Wiehnachtszyt. U du gspürsch mit Wohubehage, vo dr Chile s’Gloggeglüt, vo dr Chile s’Gloggeglüt.

Aune gsunde, aune Chranke rüefe d’Wiehnachtsglogge hüt. Für e Friede wei mir danke, müedi Wäut, stang uf, sing mit, müedi Wäut, stang uf, sing mit.


Letzte Änderung: 11. April, 2018